میزان دستکاری در عکس رو خودتون ببینید و نیازی به توضیح نیست. فقط من می مانم و این کارها چه نیازی به نشون دادن این عکس وجود داره؟ اگر چیزی رو که نمی تونید درست نشون بدید بهتر نیست که اصلا نشونش ندید ؟ نیاز به این همه پاپوش دوزی فوتوشاپی نباشه؟ پس ماجرای انعکاس درست خبر در رسالت روزنامه نگاری چی می شه؟ اینا که الفبای روزنامه نگاریه. آیا این انعکاس خبر دروغین نیست؟ 

دوستان عزیز رسانه ای می توانستند به سادگی با کنار هم قرار دادن این دو عکس به صورت مجزا همان مقصودی را که نیاز داشتند بیان کنند .   با مدیر مسول نشریه تماس گرفتم و ضمن تشکر و قدردانی از چاپ عکسهایم علت این موضوع رو جویا شدم که فرمودند باید ممنون ما هم باشید که عکستون رو هم کامل و درست کردیم ...!!!

عدم تناسب صحیح گالنهای سفید آب با کامل سوخته شدن علفهای محیط و بودن علفهایی که جلوی گالن هست خود مشکلی دیگر است .

براستی آیا یک خبرنگار مایل به قلع و قم و کم کردن مطلب تولیدی خود هست که مطلبش را بدون اسمش چاپ کنند حالا ما عکاسان هم همانند خبرنگاران و مطلب نویسانیم و هر گز نمی پذیریم که دستکاری و دستبرد و قلع و قم به عکسهایمان شود .

حق و حقوق یک عکاس چطور می شود؟ انچه یک عکاس می گیرد و ثبت می کند دیدگاه آن است و دست بردن به آن خطایی جبران ناپذیر است که خود همت عکاسان با اینجور موانع را می طلبد تا از حقوق خود دفاع کنند .

البته این برمی گردد به نبودن حق کپی رایت در ایران که باید به جد پیگیری شود.

 عکاسی هنر و پدیده ای است که می آموزد، اطلاع رسانی می کند و به مرور و ثبت خاطرات می پردازد و همچنين به بخش جدایی نا پذیر از زندگی انسان امروزی در آمده است . بدون شک هر عکس با هر گونه گرایش و کاربردی دارای یک سری ارزش های بصری است، برخی از آنها نکته هایی را در خود نهفته دارند که تنها می توان از طریق مکاشفه دست به راز گشایي شان زد و زوایای پنهان آن را نمودار ساخت. همه عکس ها با خود نشانه هایی دارند، حتی ضعیف ترین آنها که توسط عکاسان علاقمند و مبتدی تهیه شده اند. این عکس ها بدلیل اینکه حداقل اطلاعاتی بصری را در خود دارند دارای اهمیت هستند.

هر اثر هنری با مخاطبینش کامل می شود و خلق هر اثری بدون داشتن مخاطب معنایی نخواهد داشت.

در پروسه تولید یک اثر هنری ، هنرمند و مخاطب از مولفه های لازم آن محسوب می شوند که در سه راس یک مثلث قرار دارند . با حذف هنرمند در حقیقت هیچ اثر هنری تولید نخواهد شد و با کنار گذاشتن مخاطب نیز اثر هنری به تولیدی بی مصرف تبدیل شده و خود رو به نابودی خواهد رفت .

از آنجا که درک و دریافت محتوای عکس ها تابع دیدن , مطالعه , مکاشفه و تجربه است، یک تحلیل گر خود بایستی به دانش آن مجهز باشد.

یک عكاس ساعت ها وقت مى گذارد  و تصاويرى كه خلق مى كند دقيقاً همان هايى هست  كه در فكر دارد و واقیت دارد .

عکاس صدای خود را با عکس‌هایش به گوش مخاطب می‌ر‌ساند و عکس  یک حوزه کاملاً مستقل است ، استقلال عکس و عکاسی در میان هنرهای تجسمی  حایز اهمیت است .

عدم اطلاع واشراف کامل  روی مقولات فنی و تکنیکی وعدم آشنایی با تکنیک و فن به روز و عکاسی از مشکلات عدیده نشریات  می باشد .

نویسندگانی که عالمانه و منصفانه به تحلیل, تفسیر و نقد عکس ها می پردازند، در حقیقت شکاف میان نظریات عکاس و مخاطب را پر می کنند. این نکته نیز دارای اهمیت است که هر مخاطبی با توجه به سواد بصری، دانش و باور شخصی اش از لحن بیان و ساختار فرمی و محتوایی عکس ها می تواند برداشت خاص خودش را داشته باشد و طبیعی است که هر چه مخاطب دارای تجربه، اطلاعات و همچنین رابطه نزدیکی با عکاسی داشته باشد راحت تر می تواند با این عکس ها به عنوان یک شکل هنری ارتباط برقرار کند.

هلمت نيوتن اعتقاد داشت عكاسى هنر نيست ، حرفه است  وی در سال ۱۹۶۶ عكاسى شاخه مد را زنده كرد ، وی به عنوان پادشاه عكاسى نا مناسب شناخته شده بود.

نيوتن در مصاحبه اى در سال ها پيش با انتقاد از اسم هنر بر حرفه عكاسى گفت: برخى از مردم عكاسى را هنر مى دانند اما من كلمه هنر را لغتى ناشايست براى اين حرفه مهم مى دانم كه سبب مى شود با اطلاق كلمه هنر به آن تمام حس درونى اش كشته شود. من عكاسى نمى كنم، بلكه گلوله  اى آماده شليكم.

.................................................................................................................................

اين مطلب برگرفته از وبلاگ ابوطالب ندري عكاس خبرگزاري مهر در گرگان است. مطلبي كه به قصد شرح اشتباهات رسانه اي نوشته شده است. اشتباهاتي كه نه فقط در حوزه فتوژورناليسم بلكه در حوزه هاي ديگر خبري هم رخ مي دهد. چراكه عامل سرعت در نشريات مقدم بر عامل دقت است. مخصوصا در نشريات محلي ما با كمبود امكانات. اما يك مسله ديگر هم در اين ميان وجود دارد و آن حق كپي رايت و دست بردن در تاليف مولف كه اينجا عكاس است. اينكه تا كجا مي توانيم در اين كار پيش برويم و تا چه حدي از تغيير را در اثر مي توانيم انجام دهيم. امري كه اگر در فتوژورناليسم كم سابقه است در ژورناليسم مسئله هرروزه آنهايي است كه يادگارهاي زيادي از دست بردن و تغيير مطالبشان دارند.وبلاگ انجمن صنفي روزنامه نگاران گلستان از چنين مطالبي كه در مورد حرفه اي گري ژورناليستي بحث مي كند، استقبال مي نمايد.

روح الله هراتی- 10 اكتبر به نام روز جهانى كاهش اثرات بلایاى طبیعى نامگذاری و مراسم خاص این روز همه ساله در اقصی نقاط جهان برگزار مى‏شود.

کثرت و تنوع بلایاى طبیعى و اثرات زیانبار این بلایا بر انسان و محیط زیست باعث شده که در كشور ما هفته ای تحت عنوان هفته كاهش اثرات بلایاى طبیعى نامگذارى گردد.

براساس اعلام رییس سازمان مدیریت بحران کشور، تا دو سال گذشته 31 نوع حادثه  طبیعی در کشور تجربه شده بود که این میزان با احتساب برف و توفان " گنو" به 33 مورد رسیده است.

در این میان، گلستان ازجمله استان هایی است که حوادث طبیعی همواره در کمین آن قرار داشته و در بسیاری از موارد مشکلات عدیده ای نیز برای مردم استان ایجاد کرده است.

از میان بلایای طبیعی استان ، سیل و خشکسالی همواره از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است به گونه ای که طی سالیان گذشته وقوع این حوادث خسارات جانی و مالی بسیاری را به استان  تحمیل نمود و همین امر مسئولین استان را بر آن داشت تا گامی اساسی در جهت مدیریت بحرانهایی ناشی از وقوع بلایای طبیعی بردارند.

بر همین اساس ، هفته گذشته همزمان با هفته کاهش اثرات بلایای طبیعی، سمینار مدیریت بلایای طبیعی با مشارکت دستگاههای اجرایی استان طی یک روز در سالن اجتماعات سازمان جهاد کشاورزی استان گلستان برگزار شد.

این سمینار  با رویكرد سیل و خشكسالی و با حضور اساتید بین‌المللی در هفته كاهش اثرات بلایای طبیعی برگزار شد و سخنرانان داخلی و خارجی به تشریح چگونگی مدیریت بلایای طبیعی پرداختند.

این سمینار  درحالی در استان گلستان برگزار شد که تنها خبرنگار صدا و سیما و خبرنگار یکی از روزنامه های سراسری در آن اجازه حضور یافته بودند و از هیچ رسانه دیگری برای پوشش خبری این سمینار دعوت نشده بود.

اگرچه قبل از برگزاری این سمینار شایعاتی مبنی بر عدم دعوت از خبرنگاران برای پوشش این سمینار به گوش خورده بود، اما انتظار می رفت دست کم جای خبرنگاران حوزه استانداری در این سمینار خالی نباشد.

این امر درحالی رخ داد که پیش از برگزاری این سمینار و آغاز برنامه های کاهش اثرات بلایای طبیعی ، مدیر کل ستاد بازسازی و ستاد حوادث غیرمترقبه استانداری گلستان در نشستی با مسوولان روابط عمومی دستگاههای اجرایی و شهرداری ها بر لزوم ارتباط با رسانه ها برای افزایش آگاهی های عمومی به ویژه در هفته کاهش اثرات بلایای طبیعی تاکید کرده بود.

برخلاف اظهارات مسوولان استانداری پیش از اجرای برنامه های کاهش اثرات بلایای طبیعی ، برگزاری این سمینار، آن هم بدون حضور خبرنگاران نشان داد که هنوز عزم جدی برای مدیریت بلایای طبیعی در این استان وجود ندارد.

اینکه چرا مسئولان استانداری و یا برگزارکنندگان سمینار مدیریت بلایای طبیعی به رغم تماس های مکرر تلفنی و پیگیری برخی از خبرنگاران علاقه ای به حضور رسانه ها در این سمینار از خود نشان ندادند سئوالی است که تاکنون هیچ مسئولی به آن پاسخ نداده است.

یک روز قبل از برگزاری این سمینار ، مسوولان شرکت کاووش پی به عنوان برگزار کننده این سمینار، در تماس ها و درخواست های خبرنگاران به منظور حضور در سمینار، ادعا می کردند که مسوولان استانداری تمایلی به حضور خبرنگاران ندارند.

این امر درحالی است که برخی از منابع حاکی از آن می باشد که استانداری گلستان بنا به درخواست شرکت کاوش پی از خبرنگاران برای پوشش اخبار این سمینار دعوت نکرد.

این سمینار نیز همانند سایر سمینارها و همایش هایی که در استان برگزار می شود به کار خود پایان داد بدون آنکه خبرنگاران رسانه ها در آن حضور داشته باشند و از قرار معلوم از دید مقامات استان، عدم دعوت از خبرنگاران برای پوشش خبری این سمینار ، اتفاق خاصی نبوده است که لزومی بر توضیح قصور رخ داده ندیده اند اما شاید بد نباشد که مسئولان محترم بدانند که رسانه ها می توانستند با پوشش خبری مناسب مردم را با آخرین اطلاعات عمومی دنیا در زمینه مدیریت بلایای طبیعی آشنا سازند.

هرچند این فرصت مناسب از خبرنگاران رسانه ها گرفته شد اما انتظار است مسوولان استانداری که تاکنون بارها و بارها به دلیل تبعیض در دعوت از خبرنگاران در جلسات مختلف ، مورد انتقاد رسانه ها قرار گرفته اند با بازبینی در سیستم مدیریتی، روند در پیش گرفته شده را اصلاح نمایند.